Sposób, w jaki pies chodzi, może zdradzić początek demencji. Liczą się przednie łapy

Każde 10 punktów na skali otępienia oznaczało krok przednich łap krótszy o około 1,2 procent.

„Pokazujemy tutaj, że długość kroku przednich łap psa maleje z wiekiem, ale jeszcze bardziej maleje przy upośledzeniu poznawczym” - mówi Natasha Olby, profesor neurologii weterynaryjnej z North Carolina State University. Co ciekawe, efekt otępienia okazał się większy niż sam wpływ wieku.

Spacer jako test mózgu

→ Czytaj też: Jedno pobranie krwi, 50 rodzajów raka. Test Galleri o krok od przełomu w diagnostyce

U ludzi wiązano już subtelne zmiany w długości kroku z wczesnymi objawami otępienia. Osoby z chorobą Alzheimera chodzą wolniej i drobniej, w miarę jak pogarsza się ich stan. Teraz okazuje się, że ta sama relacja mózg-ciało istnieje u psów.

Zespół z NC State, wspólnie z badaczami z University of Montréal i University of Pennsylvania, przeanalizował dane z badania podłużnego nad starszymi psami. W projekcie wzięło udział 88 psów o średnim wieku około 12 lat, różnych ras, w większości mieszańców.

Zwierzęta badano mniej więcej co sześć miesięcy. Przechodziły testy fizyczne, neurologiczne, ortopedyczne, ocenę słuchu i badania krwi. Właściciele wypełniali kwestionariusze, w tym Canine Dementia Scale (CADES) oraz Canine Brief Pain Inventory.

Tajemnica przednich łap

→ Czytaj też: Pieniądze zdradzają demencję wcześniej niż pamięć. Sygnały, których nie wolno przeoczyć

Chód oceniano, gdy psy szły prostym, pięciometrowym korytarzem wewnętrznym. Mierzono długość kroku osobno dla łap przednich (piersiowych) i tylnych (miednicznych). Wynik zaskoczył: zgłaszany przez właścicieli spadek funkcji poznawczych wiązał się ze skróconym krokiem wyłącznie przednich łap.

Każde 10 punktów więcej w skali CADES odpowiadało skróceniu kroku przednich łap o około 1,2 procent. Tylne nogi pozostawały nietknięte - działały niezależnie od stanu mózgu.

„Fascynujące, że spadek funkcji poznawczych inaczej wpływa na przednie i tylne nogi. U psów tylne nogi służą do napędu, podczas gdy przednie zmieniają też kierunek i inicjują hamowanie” - zauważa Olby.

Wyjaśnienie kryje się w anatomii sterowania. Tylne łapy działają jak silnik napędowy, rządzony głównie przez automatyczne ścieżki rdzeniowe. Przednie odpowiadają za hamowanie, sterowanie i równowagę, więc wymagają silniejszej kontroli z kory mózgowej. Gdy otępienie uszkadza tkanki korowe, psia świadomość przestrzenna słabnie - i pierwsze reagują na to właśnie przednie nogi.

Nie diagnoza, lecz czujnik dymu

Badacze studzą emocje. Sama długość kroku nie wystarczy, by postawić diagnozę. Zmiany są zbyt małe, by działać jako samodzielne narzędzie.

Kluczowa była kontrola czynników zakłócających. Stare psy często chodzą sztywno, bo bolą je stawy. Zespół wykorzystał modelowanie statystyczne, by oddzielić ból i wiek od czystego spadku poznawczego. Nawet przy identycznym poziomie artretyzmu pies z wyższym wynikiem CADES stawiał krótsze kroki przednimi łapami. Dowód, że zmiana tkwi w mózgu, a nie w stawach.

Badanie ukazało się w czasopiśmie Frontiers. Pracę prowadziła doktorantka Shaghayegh Rafatpanah Baigi.

Co to oznacza dla właścicieli

Praktyczna wartość kryje się w obserwacji w czasie. Mierząc bazową długość kroku psa podczas rutynowych wizyt, mniej więcej od siódmego czy ósmego roku życia, weterynarz może śledzić trajektorię zdrowia zwierzęcia.

Stopniowe skracanie się przedniego kroku może zadziałać jak wczesny czujnik dymu funkcjonalnego pogorszenia. Wczesne wychwycenie zaburzeń pozwala wdrożyć wzbogacenie środowiska, zmiany w diecie i suplementy znacznie szybciej. Jeśli krok psa zmienia się z czasem, warto wspomnieć o tym lekarzowi.